Als je elke dag pijn hebt
Niet mee gymt
je grootste passie, paardrijden
kan vergeten omdat het te pijn doet.
Als je nog geen 3 meter kan rennen,
zonder door je enkel te zakken.
Als je nooit meer mag balletten,
omdat het te pijn doet.
Als een dagje shoppen te vermoeiend is
En je een avondje stappen wel kunt vergeten.
Als een dagje efteling betekent dat je
daarna 2 dagen op bed moet liggen...
En er is een behandeling.
Zoiets simpels.
Een atlascorrectie.
één werveltje dat goed gezet wordt.
En dat laat je doen.
Vervolgens hoor je,
dat je door het oog van de naald gekropen bent.
Een jaar, misschien 2, zonder behandeling, en je had niks meer gekunt.
Dat noem ik een wonder.
Ik heb gisteren 30 meter gerend.
Ik zakte niet door mijn enkel.
Ik heb gesprongen.
Ik zakte niet door mijn knie.
Ik kan mn nek weer draaien.
Ik kan achter me kijken.
Mijn lichaam is aan t regenereren.
Alles krijgt een nieuw plekje.
Mijn skelet komt weer inline te staan.
Dat noem ik een wonder.
En ik hoop, dat dit een heleboel
gaat veranderen...
Ik hoop dat ik weer pijnloos kan paardrijden.
Pijnloos kan dansen, en dat een
avondje stappen weer genieten wordt.
Ik moet geduld hebben... het heeft
zijn tijd nodig..
Maar oh wat ben ik blij